Emo Boy.

Emo (emocore; emocore; hardcore emo; emo violence; screamo) to skrót pochodzący od angielskiego słowa \"emotional\". Termin Emo obejmuje muzykę punkrock/hardcore naładowaną emocjonalnie. Użycie tego terminu w klasyfikacji muzyków może być często tematem burzliwej debaty. Mówi się, że styl emo pochodzi z połowy lat 80 ze Stanów Zjednoczonych, Północnego Wschodu Atlantyku, Nowego Brunszwiku czy też Waszyngtonu (DC) (trudno jednoznacznie określić jego pochodzenie).
\"Emo\" bardzo często był powodem uszczypliwych drwin krytyków oraz fanów innych gatunków muzyki rockowej. Emo oskarżano o bycie \"miękkim\" oraz zbyt \"kobiecym\" - nie zasługującym na miano grup rockowych, punk-rockowych. To jednak nie zniechęciło milionów ludzi do zafascynowania się tym stylem.
Dzisiaj nazwą \"emo\" błędnie określa się wiele punkowych i rockowych zespołów. Podobne pomyłki dotyczą też klasyfikowania pewnych zespołów, w których muzyce występuje sporadycznie wokal w postaci krzyku lub metalowego growlu, jako screamo. Screamo (emo violence) jest charakterystycznym gatunkiem, do którego takim zespołom jak chociażby Underoath stylistycznie daleko.
W Polsce styl \"emo\" nie jest tak rozpowszechniony jak np. w USA.